Aynada son kez kendime baktım. Üstüm gayet düzgündü, yüzüm de öyle. Tek yapmam gereken sakin olmak ve sakarlık yapmamaktı.
Umarım jungkook, eğlenmek yerine bana yardımcı olurdu. Rezil olursam oturup ağlayabilirdim bile.
Derin bir nefes aldım ve odadan çıktım. Aşağıya inerken ayaklarımın titremesini göz ardı etmeye çalıştım. Normalde insanlarla çabuk kaynaşan ve uyum sağlayan bir tiptim ama konu jungkook'un ailesi olduğunda algılarım kapanmıştı. Tıpkı jungkook'da olduğu gibi.
"Dokunma onlara, arkadaşını bekliyoruz." Mutfaktan duyduğum bayan Jeon'un sesi ile derin bir nefes aldım. Herkes mutfakta beni bekliyordu ve ben epey bir beklermiştim. Şimdiden bir sıfır geriye düşmüş sayılırdım.
Yüzüme samimi olduğunu düşündüğüm bir gülümseme yerleştirdim ve içeriye girdim. Tüm gözler bana döndüğü
