" Hayır, niye bu kadar acele ediyorlar anlamıyorum ki?" diye söyleniyordu Elif, kahverengi zemine turkuaz desenli yorganı üzerine çekip yatağa yerleşirken.
" Hayırlı işlerde acele ediniz hadisine uygun hareket ediyorlar işte. Hayatım ne yapsın çocuklar on sene sözlü kalacak değiller herhalde." Mustafa kızını vermek istemeyen anne davranışları sergileyen karısının tatlı telaşını ve korkularını anlayabiliyordu ama bu kadar huysuzlanmasını da alaya almadan duramıyordu.
Elif kocasının sözlerini duymamış gibi yaparak söylenmeye devam ediyordu. " Esma yapamaz ki ama cancağzım. O daha çok küçük. Bir evi nasıl çekip çevirecek? Hem okulu var daha bitmedi ki okulla evliliği beraber götüremez o. Kırılgandır, narindir. Ev işi yapmayı bilmez, yemek pişirmeyi hiç bilmez. Gece üstüne yorganı ben örtüyo
