**Bölüm 19: Labirentteki Gölgeler**
Gün, Sakız Adası'nda batmıştı. Ama bu, Ege'nin insanı huzura davet eden o kartpostal gün batımlarından değildi. Pyrgi'nin taş binalarını saran meşhur "xysta" desenlerinin üzerine, kan kırmızısı ve morun tekinsiz tonları vuruyordu. Güneşin son ışıkları, o siyah beyaz geometrik şekillerin üzerinde tuhaf bir gölge oyunu yaratıyor, sanki asırlık duvarlar nefes alıp veriyor, canlanıyordu. Daracık taş sokaklar, uzayan gölgelerle birer labirente dönüşmüş, günün sıcağını yavaşça toprağa veren taşlardan yayılan serinliğe, genzi yakan bir yasemin ve tuz kokusu karışmıştı.
Meydanın ortasında, neredeyse heykel gibi hareketsiz duruyorlardı. Etraflarındaki bu eşsiz mimari, bu konuşan tarih, ikisine de huzur vermiyordu. Aksine, bir kapan hissi yaratıyordu. Her pencer
