Geriye dönüp baktığımda hayatımın yalan olduğunu anladıkça kalbim acıyordu. Geçmişimdeki tüm anılarımın bir yalandan ibaret olduğunu öğrenmek bana sanki hiç yaşamamışım hissi veriyordu. Bir bebeğin saflığıyla olmasa da yeni doğduğum dünyamın ilk günüydü.
**BORA**
Yağmur camlara vururken, Beril’in titreyen ellerini avucumda sımsıkı tuttum. Gözlerindeki o kırgınlık, o derin yara, içimi parçalıyordu. Onun bu kadar acı çekmesine izin veren her neyse, kimseyse, hepsinin hesabını soracaktım. Beril’in hayatı, birileri tarafından bir satranç tahtası gibi oynanmış, her hamlede biraz daha yaralanmıştı. Ama artık o tahtayı devirme vakti gelmişti.
“Beril,” dedim, sesimi olabildiğince sakin tutmaya çalışarak. “Bana her şeyi anlat. Ne öğrendin, ne söylediler? Hiçbir şeyi atlama.”
Beril derin bir
