Maskeli sıkılmış olmalı ki elinde ki tepsiyle odadan ayrıldı bir süredir geriye ittiğim gözyaşlarımı serbest bıraktım
Ağlamak beni ferahlatıyordu
Bir süre hıçkırarak ağladım
İçimde bitmek bilmeyen bir acı vardı
Kendimi yorgun ve bitkin hissediyordum
Sanki ömrümün geri kalanını hiç toparlayamayacak mışım gibi
Her zaman boyumdan büyük işler yaptım
Ayakkabı boyadım, ütüye gittim, temizliğe gittim, garsonluk yaptım
Aklınıza gelebilecek çoğu işi en az bir yapmışımdır
Tabi benim çabam aç karnımızı doyurmaktı
Bundan fazlasını istemek sadece hayal kırıklığı olurdu
Tekrar kapı açılınca hızla gözyaşlarımı sildim her hareketimde canım yanıyordu ama kalbimin acısı omuzumun acısını bastırıyordu
Yatağın kenarı yeniden çökünce bakışlarım maskeliyi buldu o zaten bana bakıyordu
Yine ay
