''Karın nerede?'' diye sordum merakla.
Bir karısı olduğuna neredeyse emindim, evdeki tüm ip uçları bir karısı olduğunu gösteriyordu. Karısını olmadı onun zaafının olmadı demekti. Zaafının olması da benim o zaafını bilmem demekti. İnsanların sevdikleri hayattaki en büyük zaaflarıdır, ben zaaftan vurmayı severdim aynı kalleş bir düşman gibi...
''Karım mı?'' dedi kaşlarını çatarak.
Sorduğum soruya şaşırmış mıydı bu? Demek ki karısının olduğunu tahmin etmem onu şaşırtmıştı. Acaba bu herif iyi gizlediğini falan mı düşünüyordu ulan açık açık belliydi be, sen biraz daha gizem çalış.
''Evet karın, hatta çocukların da vardır belki? Neredeler?'' diye konuştum sesimdeki bariz iddia ile. Şu an karşımda 4 çocuğunu çıkartıp ellerimi öptürme ne yapardım acaba? Neyse ne iddiamızı koyduk bir yere ortay
