"Kurt," diyerek ağlamaya başladığımda beni göğsüne çekerek sıkıca sarıldı.
"Ağlama yavrum... Senden önemli değil."
"Nasıl önemli değil ya?" geri çekildim ve kaşlarımı çatarak yüzüne baktım.
"O proje benim maaşımın iki katını veriyor. Nasıl önemli olmaz?!" sonra tekrar ağlamaya devam ederek göğsüne sarıldım.
"Ne yapacağım şimdi?" elleri saçlarımda gezinirken sessiz kaldı. Ağlamalarım iç çekişlere döndüğünde bir süre sonra Kurt'un sesini duydum.
"Taslak felan çıkarmamış mıydın? Bakarak çizersin yine."
Aklıma dank eden şeyle gözlerimi irileştirip geri çekildim ve gözlerine baktım.
"Hemen bu geceye uçak bileti alman lazım bana. Projeyi iki ayrı kağıda çizmiştim. Ya esasını atmadıysa?"
"Bak, ağlanacak bir şey yokmuş değil mi?" omuz silktiğimde derin nefes aldı ve telefonunu masanın üzer
