"Sen," diyerek tısladığında sonunda kısa süreli olan sessizlik bozulmuştu. Elim hızlı atan kalbime dokunmamak için olduğu yerde kasılmıştı.
"Burada ne işin var?"
"Yengemin evine gelirken sana mı soracağım?" Kurt'un gözleri gittikçe koyulaştığında elleri yumruk halini aldı. "Yengen?" dedi sorarcasına kelimesine vurgu yaparak.
"Evet." dedi Gurur sakince ve bana döndü. "Kendine iyi bak, görüşürüz." zorlukla gülümsemeye çalıştığımda hafif bir baş hareketi yaptı. 'Sorun değil' demek istediğini anlamıştım.
"Görüşürüz."
Gittiğinde Kurt arkasından öyle bir baktı ki, sanki kontrolünü kaybedip üzerine atlayacakmış gibi bir hali vardı. Dikkatini dağıtmak adına boğazımı temizledim.
"Burayı nasıl buldun?" gözleri, yavaşça üzerime doğru döndüğünde yutkundum. Gözlerini kapattı ve derin nefes aldı.
