Telefonumun çalması ile yataktan fırlar gibi kalktım. Henüz hava aydınlanmamıştı, muhtemelen çok az uyumuştum.
Jungkook, benimle birlikte yataktan kalkınca onu umursamadan telefonu açtım, Gonzalez'di.
"Mekâna gel. Yerlerini buldum." Başka bir şey söylemesine fırsat vermeden telefonu kapatıp aynada kendime baktım. Dağınık gözüküyordum ama şu an önemli değildi. Zaten kıyafetlerimi değiştirmediğim için sadece ceketimi almak yeterliydi.
"Benim çıkmam lazım." Şaşkınlıkla beni izleyen Jungkook'a açıklama yapma ihtiyacı duydum.
"Bu saatte? Neler oluyor?" Uykulu bir şekilde konuşup gözlerini ovaladı.
"Açıklama yapacak vaktim yok ama iyi şeyler oluyor." Yanına yaklaşıp yanağından öpüp geri çekildim. Anladığını belirten şekilde kafasını salladı. "Sen uyu beni bekleme."
Evden çıkıp sürebileceği
