"Vay nasıl bu seviyeye kadar ilerleyebildin?" Telefondan kafamı kaldırdığımda şaşkınlıkla bana bakan Taehyung'u gördüm.
Onlar konser için hazırlanırken bekleme odasında sıkılmış oynuyordum. Şaşırması normaldi oynadığım strateji oyununda dünya sıralamasında en iyiler arasında yer alıyordum.
Axel, kadar boş bir insan olsam kesinlikle onu geçip birinci olabilirdim ama onun kadar boş değildim.
"Sevdiğim bir oyun, sürekli oynuyorum." Gülümseyerek telefona geri döndüm.
"Ben de oynuyorum ama bu kadar ilerleyemedim. Hile falan mı yapıyorsun?" Söylediği şeyle dönüp tekrar suratına baktım. Ciddi gibi duruyordu.
Bir oyunda iyi olmak için illa hile mi yapmak gerekiyordu?
"Hayır, hile falan yapmıyorum. Önemli noktalar var savaş sırasında onları uyguluyorum, herkes bilmiyor ama bu hile sayılmaz."
