Ağır adımlarla merdivenden inerken aklımda ki tek şey ne tepki vereceğiydi.
Böyle olması onun içinde çok iyiydi. Daha bir fotoğrafla bile ortalık karışmıştı. İlişkisi onaylanınca daha büyük bir sansasyon olacağı çok netti.
Büyük salondaki kanepede uzanmış gözleri kapalıydı. Sessiz adımlarla karşısında ki koltuğa geçtim. Uyandırmak istemediğim için öylece izledim.
Ona çok alışmıştım, onu bırakmak gibi bir niyetim yoktu. İşimi de bırakmak gibi bir niyetim yoktu.
"Yanıma gel!.
Gözlerini açmadan konuşunca uyumadığını anladım. Oturduğum koltuktan kalkıp benim için açtığı boşluğa kıvrıldım.
Hayatımın hiçbir döneminde kötü şans peşimi bırakmıyordu. Biz böyle gayet mutluyduk, nereden çıkmıştı ki şimdi o fotoğraflar?
Birde korktuğum hep başıma gelmek zorundaydı. Hayatım boyunca bir adam sevd
