Güneş sabah ışıkları ile artık varlığını belli ederken yatırıldığı yataktan çığlıklar atarak uyanan kişi elbette Helin’di. Gözlerini artık bayılma noktasında kapayıp uykuya daldığı an hem ruhsal hem de fiziksel olarak yaşadığı tecavüzü yeniden ve yeniden yaşıyordu. Kadınlığı kötü durumdaydı. Az az da olsa kanaması devam ediyordu. Şiddet ise bedenin de ağrılı morluklar bırakmış yattığı yerde dahi teni rahat edemez haldeydi.
Hüma ve kızlar onun sesini duyduğu an salonun koltuklarından fırlayıp üst kata çıktılar. Genç kız öyle bir girdabın içine düşmüştü ki berelenmiş tırnaklarını yüzüne geçiriyor boğazını kanatırcasına “Yapma, yapma dokunma bana!” diye haykırıyordu. Hemen yan yatağında yatan Jina ise öylesine korkmuş ve kötü olmuştu ki ablasına sarılmış onun kendine zarar vermesini engelle
