Ali günlerdir ne yapacağını düşünüyordu, ama hiçbir çare bulamamıştı. Kimseye bu hamilelik olayını açıklamamıştı henüz, kendisi bile kabul edememişti tam anlamıyla sevmediği bir kadından bebeği olacağını.
"Ali'm, sevgilim..." Bunu duyduğunda başını kaldırdı hızla ve etrafına bakındı. Karşısında Ayşe'yi görünce gülüşü derinleşti, ve yerinden kalkıp ona doğru yöneldi. Etrafına bakındığında okulun bahçesinde olduklarını gördü. Buraya nasıl geldiğini bilmiyordu, ama şu an bunu düşünmek yerine Ayşe'yle vakit geçirmek istiyordu.
"Ayşe'm, sen bana sevgilim mi dedin, ben mi yanlış duydum yoksa? Bana doğru duyduğumu söyle güzelim," dedi çaresiz bir sesle. Ayşe tebessüm etti ve kollarını ona sarıp bedenini bedenine hapsetti.
"Sevgilim dedim, öylesin çünkü. Benim için herşeysin sen, çok özledim ya
