Öfkeden kaşlarını çatan Mirza elinin tersini Cansu’nun elindeki fincana savurdu. Fincan içindeki kahveyle bir köşeye çarparken Güneş bu ani hareket yüzünden yerinde sıçrayarak geri çekildi. Eli yanan Cansu “Ama Mirza!” demişti ki Mirza tek bir bakışıyla Cansu’yu susturdu. “O hizmetçi değil, benim karım” dedi.
Cansu dondu kaldı. Mirzanın sözleri kulaklarında yankılanırken yanan eli umurunda falan değildi. “Ne demek karım! Şaka yapıyorsan bu hiç hoş değil” dedi. “Buraya geldim diye bana kızdın, anlıyorum seni ama canımı acıtmak için yalan söylemene gerek yoktu. Git deseydin giderdim”
Cansu konuştukça Mirza daha çok öfkelendi. “Seni görmek istemiyorum” diyerek koltuğun üzerindeki çantasını aldı, direnme çabalarına rağmen kolundan tutup sürükler gibi Cansuyu kapıya götürdü. Dışarıya çıktıkla
