---
1. Sahne – Kabulleniş
Tolga, Peri’ye yazdığı ama göndermediği bir mesajı siler:
> “Gelmeye çalıştım. Ama sen artık yoktun.”
Sonra kendi kendine fısıldar:
> “Senin gidişin bana kim olduğumu gösterdi. Ama Semra’nın kalışı… bana kim olabileceğimi.”
O an oyunun yönü değişir.
---
2. Sahne – Göz Teması
Tolga sabah kahvaltıya erken iner.
Normalde çocukları Semra hazırlardı.
Ama bu kez yumurtayı Tolga pişirir.
Semra şaşırır ama bozmaz.
Tolga sessizce tabağını önüne koyar ve sadece şunu der:
> “Bugün benimle bir yürüyüş yapar mısın?”
“Konuşmam lazım. Ama önce sadece yanımda olmanı istiyorum.”
Semra yüzüne bakar.
Cevap vermez.
Ama yürüyüşe çıkarlar.
---
3. Sahne – Affet Demeden Önce
Yolda yürürken Tolga durur.
> “Sana ne kadar haksızlık ettiğimi biliyorum.
Sade
