Ekimin son zamanları serin bahar akşamı. Ali bir petrolden aldığı kahvesini Ela'ya uzatırken saat gecenin ikisiydi. Araçlarının içinde kahvelerini yudumlarlarken geceden ve düğünden konuşuyorlardı.
Ali'nin kalbi sıcacık. Gözleri Elasında onun güzel dudaklarının kahve bardağını kavraması naif ve zarifliği kalbini okşuyordu. Bıcır bıcır konuştukça o kadar mutluydu ki. Ali de gülümsüyordu. Onunla duyguların hep en uç kısmında yaşıyordu hayatı. Hep hızlı hep uçuk ütopik.
Ela aniden konuşmasını Ali'nin bakışlarını yakaladı.
"Niye gülüyorsun?"
Ali dudağını hafifçe oynatıp.
"Sana." Dedi.
"Sana gülüyorum güzel gözlüm."
Ela tebessüm ederken kahvesini yudumladı.
"Hmmmm." Dedi. Dudağına yayılan kahveleri dili ile temizlerken.
Alinin kahvesi çoktan bitmişti. O sabırsızdı tek sabrı Ela'yaydı g
