EVLİLİK PROJESİ

12.BÖLÜM: EBEVEYNLİK

12.BÖLÜM : EBEVEYNLİK

LALE

En son, hamilelik haberini vermemle, sonu vuslat olmuştu.Bora'nın ofiste ki koltuğu, bence artık cenabet oldu.

En kısa zaman da o koltuğu kırklamalıydık.Eve geçip, babaanneye müjdeyi verdiğimiz de öyle çok sevindi ki, yaşına bakmadan etrafımda fır dönmüştü.

Süreyya babaanne bir yandan, Bora bir yandan hatta çalışanlar bile beni ilgiye boğmuştu.

Çok güzel ve keyifli geçiyordu hamileliğim.O kadar güzel ilerliyoduki, zaman nasıl geçiyor anlamıyordum.

Kontrole gittiğimizde, iki kese görünce doktor, ikiz olduklarını söyledi, bebeklerimizin.

Bunu duyan Bora, o gün şirketteki bütün çalışanlara, bir maaş ikramiye vermişti.

Böyle her sevinmesinde, keseyi açarsa batması yakındı.

Gerçi benim kocam, ekmeğini taştan çıkarırdı evvelallah.O yönde gram şüphem yoktu.Çalışkan bir insandı Bora.

Biz birlilkte olduğumuz sürece, yıkılmazdık.

Bu şekilde aylar geçti.Bebeklerimizin cinsiyetlerini öğrendik.

Meğer çift yumurta ikizleriymiş bizimkiler.Biri kız biri erkek.Bunu duyunca isimleri Tuba ve Yasir olsun dedim.

Bora'nın bana bir bakışı vardı.Elinden gelse beni içine sokacakta,kimseler görmesin diye saklayacak.

Öyle duyguylandı ki.Çünkü rahmetli anne ve babasının isimleriydi.

Bora bana ''Sen benim iyikimsin'' deyip,doktor bizi yalnız bırakınca, hemen dudaklarıma yapışmıştı.

Bora için yer, mekan ve zaman farketmiyordu. Şapşal aşığım benim.

Süreyya babaanne de duyunca duygulanmıştı.

Bir kez daha 'iyiki torunumla sen evlendin' demişti.

Bu 'iyiki' kelimesini onlara dedirtebilmek, benim için muazzamdı.

Onları memnun etmekten,sevinç duyuyordum.

Ama, karnımdaki bu iki küçük canlıyla zaman geçirdikçe, kendi ailemi sorguluyordum.

Neden??? Daha bebekken beni neden bırakmışlardı?

Allah korusun!! Daha kucağıma almadan, onlar benim vazgeçilmezimdi.

Peki ya onlar nasıl benden vazgeçmişlerdi??

Bunun cevabını, hiç bir zaman öğrenemeyecektim.Bora bilmesede, hamileliğimin başında soruşturmuştum, biyolojik ailemi.

Ama dosyaya, gizlilik koydurulmuştu.Her nedense, daha fazla sorgulamak istemedim. Ama düşünmeden edemiyordum.İlerleyen zamanlarda, bu konu beni daha fazla etkileyince,

Süreyya babaanne ile konuşmuştum.Konuyu ona bırakmamı, kendisinin el altından titizlikle araştıracağını ve bunu Bora'da dahil kimsenin duymayacağını söylemişti.

İçim rahatlamıştı.Hafiflemiş hissediyordum.Hamileliğime odaklanabilmiştim.

Günler böyle geçti.

Çoğul gebelik olduğundan,erkenden doğum iznine ayrılmıştım, yerimede benden sonra en meziyetli Faruk geçmişti.

Bilerek kadın olmasın demiştim.Yamyamlar yokluğumda kocamın başına üşüşebilirdi.Bu yüzden de Faruğu sıkı sıkı tembihlemiştim.

Dişi sinek dahi o kata sokmuyordu.:)

Bora' ya güvenim sonsuzdu ama etrafa güvenmiyordum:))

Tabi Bora bu durumdan gayet memnundu.

'Benim karım iki kez hamile, bu yüzden kıskanması da iki kez oluyor, sevişmeside' diyordu, arsız şey.

Tamam benim libidom yükselmişti ama sanki benim yerime, o hamileymiş gibi, adamda tavan yapmıştı.

Gece gündüz, sabah akşam farketmiyordu.

Hele 'canım seni çekti' dediysem telefonda, nasıl yapıyordu bilmiyorum ama dakikasında evde oluyordu.

Sanki ışınlanıyordu.

İşte böyle, hareketli bir aşk hayatım varken, hareketli ve ateşli birde hamilelik geçiriyordum.

Ve bu durumdan gayet memnundum.

Son 3 ayımız kalmıştı, bebeklerimizi sağsalim kucağımıza almaya.

Heyecanla onları bekliyorduk.Bazen belimin ağrısından uyuyamayınca, Bora'da, uykusunda hemen hissedip uyanıyor.Sonra hemen belime, masaj yapıyordu.

O kadar düşünceli ve destek olan bir kocaydı ki, hayrandım ona.....

Rabbime her zaman dua ediyordum.Bu mutluluğumuzu kimse bozmasın diye.

Ve inanıyordum,,,,

Biz çok iyi ebeveynler olacaktık.....