***
* * *
Böylesi bir itirafı beklemiyordum ancak istediğim şey tam olarak bu denli dürüstlüktü. Elimi ayağımı titretecek bir dürüstlük...
Yavaş yavaş bana yaklaşmaya başladığında, korkarak geriye doğru adımladım, O geliyordu, ben kaçıyordum. O geliyordu, ben gidiyordum.
"Hayır, ben senin çocuğunu taşıyamam, doğuramam. Böyle bir adama çocuk veremem!"
Kafamı iki yana salladım. "Lütfen yaklaşma bana!" Göz kapakları gözlerini örtmek üzereydi. Onun bu korkunç yanını görmeye tanımaya hazır değildim. Sadece kafamı iki yana hızla sallıyor ve geriye doğru adımlıyordum. Zaten gidecek pek yerim yoktu. Kaçtım ta ki, dizlerinin arkası yatağa çarpana ve bedenim yatağa devrilene dek.
O, kalkmama fırsat vermeden, bir dizini bacaklarımın arasına koydu ve eliyle belimin yan tarafını avuçlayıp sıkarak
