Günlerim tüm yoğunluğu ile geçiyor bazen nefes alacak zaman bulamayacağım diye korkuyorum. Profesörün verdiği konferansın üzerinden de bir hafta geçti. Bütün hafta çevrem tarafından ne kadar şanslı olduğum anlatıldı da anlatıldı. Elbette şanslıyım.. Ve bu şansı dibine kadar da kullandım. İnsanın eline böyle bir fırsat kaç defa geçer ki. Hatta bir cesaretle cuma günü hocaya cuma mesajı bile attım. Ses kaydı göndermiş o da bana.
"İşte bir insanda aradığım özveri. Cumam şimdi çok güzel geçecek ama karımı seviyorum, haberin olsun."
Tabi bu cümleleri kahkahalar eşliğinde söylemiş ben de cevap yazdım.
"Ah bazı kadınlar gerçekten çok şanslı, saygılarımla hocam."
Ancak garip bir şekilde o günden bu yana Anıl hoca ile tek bir diyaloğumuz dahi olmadı. Sınıfa geliyor ders anlatıyor ancak bana asl
