Kendiliğinden ona adımlayan kadını kollarının arasında sıkıp canını çıkarmaktan korktuğu, daha evlenmeden hasret kalmak işine gelmediği için sarılmaya uğraşmadı bile Kerem. Ezip geçecekti şimdi haberi yoktu. O nasıl sarmaktı öyle belini? Neler geçiyordu aklından acaba ona böyle samimi bir temasla sarılırken. Hep istediği bu değilmiş gibi feci terledi.
"Hadi inelim. Kim bilir sana kuytu köşede ne yaptığımı düşünecekler."
"Bence de inelim. Kerem?"
"Hıı?"
"Çok teşekkür ederim sana. Ömrümde bundan daha güzel ve beni yansıtan başka bir hediye almadım ben."
"Alırsın daha. Ömrün ne ki senin? Körpecik bir şeysin."
"Almasam bile gocunmam. Hayalini kurduğum her şeydi bu kitaplık. Sen gerçekten çok iyi ve anlayışlısın."
"Daha neler neler var bende. Gel hadi."
Neslihan ve Kerem diğerlerine kat
