Kardeşleriyle kahkaha atan Neslihan birden duruldu sonra. Canı da acayip yanıyordu gözleri de. Kapanmaya çalışıyorlardı son bir saattir, Neslihan inat etmiş kapatmıyordu. Ayaklandı odadan çıkmak için. Sabah erkenden sınavı vardı. Bugünün muhakemesini yapmak için vakti bile yoktu, o kadar yorgundu ki, başı yastığa değmeden uyuyakalabilirdi havada. Bugünki iki sınavını da okula giderken kaçırmış, ikisine de çalıştığı halde girememişti. Ne çok kusmuştu, şimdi hatırladıkça midesi fena oluyordu. Hastanelik olmuştu. Nazan'ı uyutmak zorunda kalmasa çoktan ölmüş bile olabilirdi.
Sonra...
Sonra o geldi. Kerem. Kimdi, neydi bilmiyordu, en olmadık yerde dahil olmuştu sanki adının arkasına. Bir tarihi kurgu, bir aşk romanı değildi onlardan beklenen, akıllara gelecek olan isimleri yan yana geldiğinde
