Merhaba, bölümü Bircan Kurtoğlu`na ithaf ediyorum.
Keyifli Okumalar..
"Kızı Clara, Beatrice`in sınıf arkadaşı. Her gün onları okula bırakıyorduk. Oradan tanışıyoruz." dedim. Viktor benden şüphe etmiyordu değil mi? Kalbim sancıdı bir anda. Viktor Antonio`ya döndü.
"Sen ne zaman evlendin de kızın doğdu?" diye sorduğunda bir anda dondum. Antonio kaygısızca gülümsedi.
"Seninle görüşmeyeli yıllar oldu kuzen. Ve o yıllar içinde evlendim çocuğum oldu hatta karımı kaybettim." dedi. Karımı kaybettim derken üzgün görünüyordu. Viktor ona baştan aşağı baktı. Sonra tek kelime etmeden elimi kavradı ve beni kendiyle beraber süit dışına götürdü. Süitten çıkarken döndüm ve kısa bir an Antonio`ya baktım. Bana gülümseyerek el salladı. Onun hakkında düşüncelerim değişmişti. Sanırım birkaç tahtası eksi
