Jose Luis iki kadının konuşması bitince yavaşça içeri girdi. Isabel yine sahte gülüşü ile onu karşıladı.
"Lordum canınız bir şeye sıkılmış gibi görünüyorsunuz."
"Gayet iyi geldi Isabel... Sadece yağmuru izliyordum. Sanırım durmak gibi bir niyeti yok."
Isabel oturduğu sandalyeden kalkıp pencereye doğru yürüdü. Dışarıya bir göz attı. Hakikaten yağmur inanılmaz yağıyordu.
"Sanırım bu yağmurda kaleye gitmeniz imkansız gibi görünüyor. Dilerseniz burada hava düzelene kadar misafirimiz olun."
"Teşekkür ederim. Zaten bugün buraya sarayınıza misafir olma niyeti ile gelmiştim. Ayrıca bunu teklif etmeniz beni mutlu etti."
Isabel tüm gün etrafında bu adamı görmekten memnun olmayacağından emindi.
"O zaman size odanızı gösterelim. Belki bir süre dinlenmek istersiniz. Ayrıca akşam yemeği için özel
