SAVAŞ
Devrim 3 gündür olduğu gibi yine her zamanki gibi insanlarla tanışmaya devam ederken ben yorgunlukla onu izliyordum. İnsanlarla hemen kaynaşıp samimileşiyordu. Sanırım Devrim'in en çok bu yönü ilgimi çekiyordu. Herkes ondan hoşlanıyordu. Bir şekilde kendini sevdiriyordu. Masum yüzü, tatlı konuşmaları, ilginç kızıl saçları bunun nedenleriydi. Bana da aynı şekilde sevdirmemiş miydi kendini? Onun çok mutlu olmasını isterdim. Ama o mutluluk benimle birlikte olursa olmayacaktı. Sadece üzüntü verebilirdim ben ona. Onu üzmekse istediğim bir şey değildi. Arkadaştık biz. Arkadaşlar birbirleriyle öpüşmezdi. Arkadaşlar sarılırdı. Devrim'e verebileceğim tek şey bu sarılmaydı.
Bu üç günü güzelleştiren, sevdiğim grupları canlı canlı dinlemek ve yanımda Devrim'in olmasıydı. Her ne kadar bir daha
