SAVAŞ
"Anne başıma bela açtın ya. Ne diye yemeğe çıkarıyorum kızı? Bir de tiyatroya gideceğiz. Çok saçma." "Neymiş o saçma şey?" "Cidden bilmiyor musun anne? Devrim'i neden çağırıyorum bir yerlere? Ve neden o da kabul ediyor? Of!" "Demek ki o da senden hoşlanıyor. Oflama oğluşum. Git yat uyu. Yarın zinde ol. Dur bak yatmadan hatırladığım iyi oldu. Bunlar biletler." salondaki çekmeceleri karıştırıp içinden bir zarf çıkardı. Uzanıp aldım. "Sakın kaybetme." kafa salladım. "Yatabilir miyim artık?" "Yat." "Teşekkürler." koltuktan kalkıp odama girdiğimde Bal'ı yatağımın üstünde keyiflice yatarken gördüm. "Oh, hayat sana güzel. Yat bütün gün." üzerimi çıkarıp yanına kıvrıldım. "Ben de keşke yatsam hep. Arada yemeğimi yer, tuvalete giderim. Benden iyisi olmaz o zaman. Of, çok sıkılıyorum." yüzümü
