SAVAŞ
Eve gittiğimde daha yeni akşam yemeği için masaya geçmişlerdi. Annem beni görünce şaşkınca baktı. "Savaş sen Mete'yle buluşmayacak mıydın? Daha gideli 1 saat olmadı." kafa sallayarak onu onayladım. Cebimden arabanın anahtarını çıkarıp babamın önüne koydum. "Ne bu?" "Öğretmen olmaktan vazgeçtim." kaşlarını çattı. "Özür dilerim baba. Sana layık bir oğul olamadım." yüzüme baktı. "Savaş ne oluyor?" "Öğretmenlik ve genç bir kızın hayatı arasında kaldım. O yüzden öğretmenliği bırakıyorum." Annem "Savaş ne oluyor?" "Dediğin gibi anne özür diledim. Benim olduğum ortama girmeyeceğini söyleyince ben de istifa edeceğimi söyledim. Yarın istifa dilekçemi göndereceğim." "Savaş başkası için kendi hayatından vazgeçiyorsun. Bu mantıklı değil." kafa salladım.
"Farkındayım ama ben iş bulabilirim her
