DEVRİM
Savaş'ı tomografiye aldıklarında içimden dua ediyordum. Kan ve idrar tahlili de yapılmıştı. Savaş için bunlar fuzuli gelse de çok gerekliydi. Sonuçları beklememiz için bizi gönderdiklerinde kantine geçmiştik. Etrafta hasta yakınları ve bizim gibi tahlil bekleyen insanlar vardı. "Aç mısın?" suratına baktığımda sanki küfür etmişim gibi şaşkınca baktı. "Neden öyle bakıyorsun?" "Kafamda sandalye kırıp ardından da aç mısın diyorsun?" "Sessizce gelen sendin. Panik atağım var benim. Beni korkuttun. O an ki ruh halimle biraz sert davranmış olabilirim."
"Biraz?" güldü. "Tamam biraz fazla olabilir ama korktum. Demiştim sana." ardından suratına baktım. "Aç mısın?" "Hastane kokuyordur buradaki yemekler. Ben yemem." etrafa bakındım. "İlerde dönerci var. Oraya gidelim o zaman?" "Senin gibi bir
