SAVAŞ
Eve girdiğimizde annem kucağımdaki Bal'la birlikte bizi salona sokup zorla 'hoşgeldiniz.' dedirtmişti. Napolyon ve karısı bizi gülümseyerek karşılamışlardı ama ben hoşlanmıyordum onlardan. "Savaş, Barış nasılsınız?" "İyiyiz Hi-Selami amca. Siz nasılsınız?" "İyiyiz. Nereden böyle?" "Köpeğimi kısırlaştırmaya gittik. Ufak bir operasyon geçirdi. Biraz dinlenmesi gerek. Müsaadenizle odaya götürüp yatırayım?" "Geçmiş olsun, tabi gidin." gülümseyerek Barış'la yanlarından ayrıldığımızda derin bir nefes aldık. İyi bir adamdı ama sünnet ederken çok acıtmıştı canımı. Affedemiyordum onu.
"Ne zaman iyileşirmiş?" "Birkaç güne kendine gelir dedi. Zaten tüm gece uyuyacak. Yarın da benim birkaç işim var. Anneme emanet ederim. O bakar." "Ne işin var?" "Dövmelerimi sildirmeye gideceğiz Mete'yle. Hay
