SAVAŞ
"Ayağımı uzatsam sorun olur mu?" diye sorduğumda herkes ters ters baktı. "Savaş nasıl rahatsan öyle otur. Ağrın mı var?" "Ağrım yok. Sadece yere uzun süre basınca sancı giriyor." "Hı. İyisin yani?" kafa salladım. Mete ayağımı sehpaya koymama yardımcı oldu. "Eyvallah." kapı çaldığında annem kapıyı açmaya gitti. "Serdarla Eda gelmiştir. Şimdi konuştuk. Yoldalardı." kafamı kapıya çevirdim. Kocaman bir oyuncak ayı içeri girdiğinde herkes gibi ben de şaşkınca baktım. Böyle gereksiz hediye alan tek kişi vardı. O da İhsan'dı. Salona girip ayıyı kucağıma bıraktıktan sonra "Geçmiş olsun tosunum. Sarılıp yatarsın. Kendini yalnız hissetmezsin." güldüm. "İhsan çok gereksiz bir insansın." güldü. Mete'yi ittirerek yanıma oturdu. "Ağrın falan var mı?" "Yok. İyiyim ben." "İyi iyi. Ayıdan dolayı. Ağ
