SAVAŞ
Gece gece Masal aklıma düştüğünde, düşündüğüm şey onu ne kadar yanlış tanıdığımdı. Hayallerime ihanet ettiği yetmezmiş gibi beni de dahil edip kocasına ihanet etmişti. Onunla birlikte olmuştum. Eskisi gibi oluruz zannetmiştim. Öyle olmamıştı. Onu ölü bilirken bile bu kadar canım acımamıştı. İhanetler arasında kalmıştım. Kim bilir kocası nasıl mutluydu ona sahip olduğu için. Gerçekleri öğrense nasıl hissederdi? Peki ya kızı? Annesinin babasını aldattığını öğrendiğinde ne hissedecekti? Aldatmak bu kadar kolay mıydı? Değilse bazı insanlar nasıl bu kadar rahat aldatıyordu? Hiç korkmuyorlar mıydı? Ya da utanmıyorlar mıydı karşısındaki insanın yüzüne bakmaya? Bu çok alçakça bir davranıştı. Eğer öyle bir şey yapsam kendimi affetmezdim. İnsan aldatarak en büyük ihaneti kendine yapmaz mıydı
