GİDENE DUR DEME

- KUZENLERİN KAVGASI-

Yazar Anlatımı

Civan, Hicran'ın yanından ayrıldıktan sonra kendi konağına gelmişti.Ama daha avluya girer girmez, kuzeni Miran ona atıldı.Yakasına yapışıp,yumruğu indirmeside aynı anda oldu.

Miran -LANNNNN !!! Sen nasıl benim sevdiğime göz koyarsın ha?! Hicran beni seviyor.Bunca sene beni bekledi.Sense onun müşkil durumundan yararlanmaya kalkıyorsun! Berdeli bahane ederek,ayağına gelen fırsatı değerlendiriyorsun.HEP GÖZÜN VARDI DEĞİL Mİ HİCRAN DA ? BENİMLE İKEN DE, ZATEN UZAKTAN İZLİYORDUN BİZİ! TABİ SANA YÜZ VERMEDİ.ŞİMDİ DE OLMAYACAK BU İŞ.İLLA EVLENMESİ GEREKİYORSA DA BENLE EVLENİR.SEVMEDİĞİ BİR ADAMLA DEĞİL*** dedi.

Ama Civan,Hicran ile de konuştuktan sonra, emin olmuştu.Hicran,Miran'ı sevmiyordu.Nefret vardı ama sevgi yoktu.Ama nefret etmesini dahi istemiyordu.Çünkü o da bir duyguydu.Miran'a hiç bir şey hissetmesin istiyordu.O da bu yüzden öfkesine sahip çıkamadı.Miran'ın dedikleride üstüne tuzu biberi olunca,O da geri durmadı.Aynı Miran gibi o da atıldı üstüne.Sıraladı yumruklarını Civan.Karşılıklı birbirlerine vurmaya başladı kuzenler.Yumruklar küfürler havada uçuşuyordu.

Civan - LAN SEN DEĞİLMİYDİN? BEN YAPAMAM! GENÇ YAŞTA BU SORUMLULUĞU ALAMAM DEYİP, KIZI TERKEDEN! UTANMADAN BENİ BEKLEDİ DİYORSUN! BERDEL YÜZÜNDEN ÖNE ÇEKİLMİŞ OLABİLİR AMA HİCRAN'IN RIZASI VAR BU EVLİLİĞE.SEVİYORUZ BİRBİRİMİZİ*** dedi.O da Hicran'ın laflarını tekrar etti.Oyunu devam ettirmeye karar verdi.Hicran'ın içi soğusun diye.

Ama bu kavgayı durdurucak tek kişinin seslerini duymalarıyla,birbirlerini yumruklamayı bıraktılar.

İbrahim Beyzade - LAN NE OLUYOR SİZE? NE YAPIYORSUNUZ? KANLILARINIZ YORULMASIN DİYE SİZ Mİ BİRBİRİNİZİN CANINI ALALIM.ONLARI BU DERTTEN KURTARALIM DEDİNİZ?!***diye bağarınca iki kuzen başları eğik beklemeye başladı.

İbrahim bey - Elinizi yüzünüzü yıkayın ve hemen çalışma odasına gelin! Millete laf verdiğiniz yeter*** dedi.

İkili konaktaki banyolara ilerleyip, ellerini ve yüzlerini yıkayıp, daha fazla oyalanmadan çalışma odasına gittiler.

Amcalarını daha fazla bekletmek istemiyorlardı.Kapıyı çalıp,içerden tok bir ses 'Gel' deyince girdiler.Amcalarının otursunlar diye gösterdiği,masanın önündeki karşılıklı konmuş tekli koltuklara oturdular.

İbrahim bey de yerinde doğrulup,söze girdi.

İbrahim - Şimdi söyleyin! Derdiniz nedir? Niye yaka paça birbirinize girdiniz?**

Aynı anda konuşmaya kalkınca,İbrahim bey elini kaldırdı.Sussunlar diye.

Baktı böyle olmayacak kendi anlatmaya başladı.

İbrahim bey - Şimdi beni dinleyin! Kavga sebebinizin ne olduğunu da, tüm detaylarıda biliyorum.Siz beni ne sandınız? Sen Miran efendi! O kızı 5 yıl önce terkettiğin yetmezmiş gibi,şimdi çıkmış hak iddia ediyorsun! Hicran seni sevmiyor da istemiyor da.Sen gittikten sonra, ben o kızı sordum soruşturdum.Hep bir elim üstünde oldu ama amca faktörü vardı.Ama o kızı tanıdığım kadarıyla da, artık sizden olmaz Miran.Sende benim canımsın, kanımsın.Civan da seni önemsiyor.Sırf bu yüzden, sevdiğinden Hicran'dan uzak durdu.İstese, sen gidince Hicran'a yanaşırdı.Ama yapmadı.Berdeli de iptal edecektim.Ama Hicran kızımla ben görüştüm, size haber vermeden telefonda konuştuk.Bana o konaktan çıkmak istediğini söyledi.Kız kardeşi ve kendisinin kurtulmak için bu fırsata ihtiyacım var dedi.Bende aldım kabül ettim.Yani demem o ki,Miran seni istemiyor.Civan'ı istediğini söyledi.Yoksa sadece Civan dedi diye berdeli kabul etmedim *** dedi.

Yaşlı kurttu o.Elbet olacakları az çok tahmin edebiliyordu.Miran'ın böyle bir şeye kalkışacağını biliyordu.Civan'da Miran'da hatta diğer yiğenleride, İbrahim bey için birdi.Hepsi onun göz bebeğiydi.Kızlarıda dahil.Ama beş parmağın beşi nasıl aynı olmuyorsa,farklıysa.Kuzenlerde hepsi birbirinden farklıydı.

Miran tak çoçuk olarak yetiştiğinden, paylaşmak ne bilmezdi.Babası gibi kibirliydi.Civan,Berfin,Burak ise daha farklıydı.Babaları gibi tevazuluydular.Tabi annelerindende merhameti almışlardı.Ama Miran'ın annesi,kindar bir insandı.Maalesef bu hali Miran'ada nüksetmişti.

Anlıyordu, yaşlı adam.Bu yaşına kadar görmüş geçirmişti sonuçta.Ama asla bir mazlumu bu kuzen kavgasınada yem etmezdi.Hem Miran'ın Hicran'ı gerçekten sevdiğinede inanmıyordu.Seven adam gitmezdi.Gidene dur denmezdi....Miran gitti...Hicran dur demedi.

Sevene sevme diyemezdi.Seven severdi zaten...Civan da sevdi.....Şimdi bu yaralı yüreği,şifası ile buluşturma zamanıydı...