Yorgundum… çok yorgundum. Acaba nasıl ve ne zaman geçecekti benim bu yorgunluğum? Kerim itini düşünmüyordum artık. Açıkçası o öldükten sonra bir rahatlama geldiğini sonradan farketmiştim. Uyurken daha rahat hissediyordum, nefes alırken bile. Demek dirisi değil ama ölüsü bir işe yarıyordu. Babası da gebermişti annesi de. Hepsinin ölüm haberini almıştık biraz önce. Topluca gebermiş olmaları bence iyi olmuştu. Dünyadan büyük bir pislik yığını yok olmuştu. Bende daha huzurluydum. Gerçi huzurlu olmasına huzurluyum ama vücudum çok yorgundu. Sanki üzerimde sürekli biri varmış gibiydi. Çevremde birileri olunca o ağırlık kalkıyor ama yalnız kaldığım gibi üzerime geri oturuyordu. Sanırım yalnız kalmamak benim için en iyi olan şeydi.
Ve gerçekten kolay kolay yalnız kalmıyordum. Müsait olan herkes ö
