Böyle bir karşılaşmayı hayal etmemiştim. Bu ben değildim. Hiç kimsenin önünde titreyen, üflese dağılacak bir polen olmamıştım. Ancak şimdi tam da böyle hissediyorum. Ellerimi göğsümün üstünde bağladım.
“Meslek sırrı mı yoksa?” sorusunu işitince toparlanmaya karar verdim. Şaşkınlığım hiç profesyonel değildi.
“Öyle de denebilir,” dedim. Sesim hissettiğimin aksine güçlü çıkmıştı. Yeterli hissetmeyip devam ettim. “Sadece işimi yaptım, övgünüz için teşekkür ederim.”
Bakışlarıyla beni tartıyordu resmen. Sakinleşmek için belli etmeden nefes egzersizleri yapmaya karar verdim. Yavaşça ciğerlerimi havayla doldurdum.
“Aslında sizinle böyle tanışacağımı düşünmemiştim,” dedi. Kaşlarım havalandı. Nefesimi tuttum. Sessizliği bozmak yerine devam etmesi için bekliyordum bu esnada. Yavaşça nefesimi bı
