Devran annesi ile babasının kabri arasındaki daracık alana boylu boyunca uzanmış, ailesi ile dertleşiyordu. ''Anne, aklımca yıllarca seni cezalandırdım gelmedim yanına çok özür dilerim... Bunu yaparken beni düşündüğünü nereden bilebilirdim? Yine de kendinizi düşündüğünüz için bugün bu durumdayız. Keşke küçük bir çocuğa böyle bir sorumluluk yüklemeseydiniz. Mutlaka başka bir yolu vardı, mutlaka! İntihar çözüm değildi.'' derken yeniden gözleri buğulanmaya başlamış ardından sicim gibi gözyaşları süzülmeye başlamıştı.
Ahu taksiden iner inmez Devran’ın arabasını görünce rahat bir nefes alıp, üstünü başını düzelterek kendinden emin adımlarla kabre doğru yol aldı. Yoluna çıkan sarhoşlardan korksa da belli etmemeye çalışarak başı önde olarak yürümesine daha hızlı adımlarla devam etti.
Sarhoşlard
