Devran başını sallayıp;
''Tamam sakin ol konuşurum onunla merak etme seni bir daha asla rahatsız etmeyecek.''
diyerek güven veren bir ses tonuyla konuştu Devran sonra müsaade isteyip yanlarından ayrıldı. Çok kalmadan Defne’nin de bahçe kapısına yöneldiğini gördü.
Ahu'nun evine kavuşmasının sevinciyle deyim yerindeyse etekleri zil çalıyordu. Elbiselerini yerlerine yerleştirip kocası eve dönmeden akşam yemeği için neler yapılacağını kontrol etmeye aşağıya inince; endişe, korku, üzüntü ve sıkıntıyı bir arada yaşayan Devran’ın tuhaf bir yüz ifadesiyle kapıdan girdiğini gördü.
Yanına doğru yürüdü;
''Ne oldu hayatım? Bu yüzünün hali ne?'' diye sordu panikle.
''Yok bir şeyim...''
Ahu’ya sarılarak;
''Biz mutluyuz değil mi ? Beni seviyorsun?''
''Evet Devran birbirimizi seviyoruz ve mutlu
