Dışarıyı seyreden Yağız aşağıdan gelen curcuna seslerini duymak istemiyordu. Aslında burada olmak bile istemiyordu ama annesini kızdırmamalıydı. Bu kızdırmama durumunun tabii ki kızdığında insanı korkutacak derecede olmasıyla ilgisi yoktu sadece babasının bulduğu mükemmel kadını yani annesini üzmek istemiyordu o kadar.
Yapan karı izlerken zamanın nasıl akıp gittiğini anlamıyordu. Kış ayı son demlerini yaşıyordu ve bu belki de yağan son kar olabilirdi. Camı açarak içine temiz kar havasını çekti ve soğuğun suratına nüfuz etmesine izin verdi.
Soğuk kar taneleri suratına çarptığı zaman rahatsız olması gerekirken tam tersine suratına düşen her bir soğuk tane onu rahatlatıyordu.
Üzerine giydiği kısa kollu siyah tişört yüzünden buz kütlesi haline gelmesi an meselesi olsa da o şu an bunu umursu
