Sabah güneşi Asmin’ in yüzüne vurduğunda, yavaşça gözlerini araladı. Henüz tam anlamıyla uyanmamışken, yanında derin bir uyku çeken Albert ’e baktı. Albert’ in sakin nefes alışları, ona huzur verdi. Onun varlığı, Asmin ’e bu dönemde ihtiyaç duyduğu tüm güveni sağlıyordu. Asmin, ellerini karnına koyarak bebeklerinin hafif hareketlerini hissetti. İçinde büyüyen bu yeni hayat, hem ona büyük bir sorumluluk hem de tarifsiz bir mutluluk getiriyordu. Daha önce böyle bir duygu yaşamamıştı. İlk evliliğinde bu mutluluğu yalnız başına taşımak zorunda kalmış, kendisini eksik ve yalnız hissetmişti. Fakat şimdi, Albert’ in varlığı her şeyi değiştirmişti.
Albert gözlerini açar açmaz, Asmin’ in uyanık olduğunu fark etti. Hafifçe gülümsedi ve ona doğru yaklaşıp sabahın ilk öpücüğünü verdi.
"Günaydın, sev
