Albert, sakin kalmaya çalışarak, "Azad, lütfen sakin ol. Işık’ ın sağlığına kavuştuğunu bilmeni isterim," dedi. Işık içeride uyuyordu ve seslere uyansın istemiyordu. Üzülsün hiç istemiyordu.
Azad, Albert’ in sözlerini duymazdan gelerek içeri girdi. "Benim kızım ciddi bir hastalık geçirirken, ben neredeydim? Türkiye’de, hiçbir şeyden habersiz! Siz ise burada, bana haber verme zahmetine bile girmediniz!"
Bu sırada Asmin, salona geldi ve Azad ’ın öfkeli hali karşısında şaşkınlığını gizleyemedi. Öfkesinden çok Işık için öfkelenmesi şaşırtmıştı onu. Ne kadar arayıp soruyor olsa da Azad' tan sağlıklı bir sevgi, gerçek bir değer beklemiyordu. "Azad, lütfen dinle. Işık’ ın durumu kontrol altındaydı. Seni endişelendirmek istemedik," dedi. Sadece durumu sakinleştirmeye çalışıyordu yoksa Azad ve o
