Zeynep Hanım onu eve bıraktığında neredeyse akşam olmuştu.
Zehra güzel başlayan gününün bir parça bulutlandığını düşünmeden edemiyordu. Çisem Bulut’u bir kez daha görmekten gerçekten hiç hoşlanmamıştı. Neden kadın karşısına çıkıp duruyordu?
Aslında bu çok tuhaftı. Onu hiç tanımıyor, hakkında doğru düzgün hiçbir şey bilmiyor ama yine de varlığından rahatsız oluyordu.
Sonuçta Aras’ın canını yakmıştı. Zehra bunu bildiği hâlde nasıl ön yargılı olduğunu ya da ona haksızlık ettiğini düşünebilirdi ki?
Aldıklarını mutfağa ve odalarına yerleştirip hızlı bir duş aldı. Kadının bakışları ve tavrı hiç hoşuna gitmemişti. Neden onu öyle süzmüş, kendince sınamış ve gözlerine bir şey arar gibi bakmıştı? Hareketleri tesadüfü andırıyor olabilirdi ama o kendinden emin yürüyüşüne bakılırsa karşısına gayet
