Dilan sabah kasıklarında ki sızıyla gözlerini açtı. Dün gece aklına gelince baştan aşağı kızardığını hissetti. Yanında uyuyan kocasını inceledi. Dün gece narin bir çiçekmiş gibi canını yakmamak için elinden gelenin fazlasını yapmıştı. Adar'ın gözlerini kırpıştırmasıyla uyandığını anladı. Tüm kanın yanaklarına hücum ettiğini anlamıştı. Gözlerini Adar'dan kaçırdı. Adar Dilan'ın çoktan uyanmış olduğunu fark etti. Göğsünde yatan Dilan'ın saçlarına öpücük kondurdu. "Günaydın güzelim." Dilan Adar'a bakamıyordu bile. "Günaydın." Dedi kısık sesiyle. Adar Dilan'ın utandığını anlayınca gülmesine engel olamadı. "Yanakların neden kıpkırmızı?" Bilmemezliğe vurdu. Dilan ne yapmaya çalıştığını fark edip göğsüne güçsüz bir yumruk savurdu. "Yapma Adar." Adar kahkaha atınca Dilan kahkahasında takılı kaldı

