SENİNLEYİM!
Sen yoksun
Boşuna yağıyor yağmur
Birlikte ıslanmayacağız ki...
Boşuna bu nehir
Çırpınıp pırpırlanması
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...
-AZİZ NESİN
"Nyxks, ben kim olduğumu kabullenmeyi, sizinle beraber evime gelmeyi seçtim."
Donup kaldı. Bunu söylememi beklediğini biliyordum. O da farkındaydı ama benden duyunca öylece kalakaldı. Elimdeki o ellerinin soğukluğunu hissettim. Buna şaşırmaya vaktim kalmadan odanın içi karardı. Büyük bir şokla başımı pencereye çevirdim. Çoktan güneş yerine kara bulutlara bırakmıştı. Gözlerimi kırpıştırırken hala hareketsiz olan Gece’ye baktım. Öylece beni izliyordu. Elimin altındaki yanağını okşadım.
“Nyxks?”
Cevap vermedi. Bir gök gürüldemesinin sesi odaya doldu. Dudaklarım bir miktar açılırken onun gözlerine döndüm. Ve ilk kez o açı
