Yaşadığımız hayat ne kadar garip ilerliyordu. Karşılaştığımız olayların gidişatı ne kadar çok şaşırmamıza neden oluyordu. Hayatı yaşadığımız süre içinde bize nasıl bir an sunacağını bilmeden yaşıyorduk. Bir an bakıyorsun acının artık katlanılmayacak boyutu ile seni sınava tutuyor. Sonra bir bakıyorsun mutluluğun kadehinde sarhoş halini izliyorsun. Hangisini gerçek olarak algılayacağını ve mutluluğun bu kadar yakınında olduğunu nasıl göremediğini anlamaya çalışıyorsun. Aslında bu kadar yakınında olan mutluluğu nasıl oluyor da göremiyor ya da hissedemiyordum anlam veremiyordum. Zaman geçtikçe her acı unutulur derlerdi. Gerçekten zaman her acının ilacıydı. İnsanlar yaşadıkları acı karşısında ilk günlerde ölecek gibi hissediyordu. Fakat günler geçtikçe seni öldüreceğini sandığın o acının artık
