44. Bölüm “ADALET BENİM”
Ertuğrul Binbaşı
Bu sefer işimi şansa, kadere ya da tesadüflere bırakmayacaktım. Yıllardır sarsılmaz bir ilkem vardı: Timime asla arkasında gözü yaşlı bir aile, küçük bir çocuk bırakan gençleri almazdım. Birliklerimi kimsesizlerden kurardım ki; arkalarına bakmadan, ölümü bir vuslat gibi kucaklayarak gitsinler. Gözlerini kırpmadan ateşe atlasınlar... Ama bu defa mesele başkaydı. Bu defa yara, tam kalbimdeydi.
Stratejimi iki koldan kurdum. Tümen Timi, o karanlık adamın ensesine çökecek, gölgesi bile olamayacağı deliklerde onu avlayacaktı. Tuğrul Timi ise canımı, kızımı, Elif’imi bulup o cehennemden çekip alacaktı.
Tuğrul Timi’ni özellikle, Derya’nın timinin seçmiştim. Bu timde yalnızca babalar vardı. Her birinin evinde bekleyen, yolunu gözleyen bir evladı vard
