17. Bölüm "Bilinmeyen Gerçekler"
Elif Zehra
Sunumda Caner’in bulunması doğrusu işime gelmişti; varlığı beni hem motive etmiş hem de içimde garip bir güven duygusu uyandırmıştı. Jürinin arasında bir Türk’ün olması, özellikle de böyle kritik bir projede, benim için ayrı bir gurur vesilesiydi. Kendimi ve çalışmamı en iyi şekilde temsil etmek zorundaydım ve bunun bilinciyle tüm dikkatimi topladım.
Sunum boyunca ara ara Caner’le göz göze geliyorduk. Bakışlarında öyle belirgin bir gurur vardı ki… Sanki ben anlatırken o da benimle birlikte ayakta duruyor, tüm salona “Bu projeye inanıyorum” diye haykırıyordu. Her detayı titizlikle inceliyor, söylediklerimi büyük bir ciddiyetle dinliyordu.
Projemi anlatırken hiçbir noktayı atlamadım. Çünkü biliyordum; yapılan iş kadar, onu nasıl anlattığın da
