11. Bölüm “Salak Elif Zehra”
Elif Zehra
Elif, içindeki sesi susturmakta zorlanıyordu. “Salak Elif Zehra. Beyinsiz Elif insan Bi durur Bi sorar kim bu kız diye. Yok hemen topla tüfekle dal mevzuya.” Kendi kendine söylenirken yüzü utançtan alev alevdi. “Kafasına pat diye indiriyorsun… Gül gibi kızın yanında kendini nasıl küçük düşürdün. Rezil olduğunla kaldın işte.”
Karan’ın gözlerinde beliren o hafif alaycı parıltıyı hatırladıkça içi daha da daralıyordu. “Kesin şimdi iyice havaya girmiştir. ‘Elif bana karşı bir şey hissediyor, kıskanıyor’ falan diyecek. Ah be Elif… Beyinsiz Elif.”
Tam o sırada Maria’nın neşeli sesiyle düşüncelerimden sıyrıldım.
“Otursana Elif, beraber kahve içelim.”
Elif, dudaklarını sıkıp gülümsemeye çalıştı. “Şu rezilliğin üstüne benim bir bardak soğuk su içmem dah
