Raşit kolundan yaralanmıştı. Evin duvarına yaslanıp kolundaki acıya rağmen sesini çıkartmadı. Doğan fark etmişti.
“Raşit! Ses ver! İyi misin?” diye bağırdı.
Doğan timinden birinin dahi şehit olmasını istemiyordu. “K-komutanım, iyiyim.”
Raşit’in sesi hafif titrek ve çatlak çıkmıştı. Raşit’in bunlardan daha ağır yaraları da olmuştu. Dayanaklı ve güçlü biriydi.
“Herkes kendini korumaya alsın!”
Yoğun bir ateşin altındaydılar. Yerde yaralı bir şekilde yatan terörist sırıtmaya başladı.
“Beni almaya geldiler. Şimdi ne yapacaksın, komutan? Ölüp gideceksiniz. Pardon siz şehit olmak diyordunuz.”
Naz kafasına bir tane vurdu. “Kes lan! Piç evladı! Şehitlik senin diline alabileceğin bir kavram değil! Bir daha konuşursan neşteri senin boğazına saplarım! Zebani dolu cehenneme girersin!”
D
