Tuana
Dün geceden bu yana Doğan’ı düşünüyordum. Evden çıkmış, daha da gelmemişti. Ben de uyumuştum. Tabii uyku denirse… Doğa’nın da söylediklerinden sonra bana hisleri olduğuna tamamen emin olmuştum ama yine benden uzaktı. Hiçbir şey değişmemişti.
Asker adam, korkuyorum diyordu. Dışarıdan her ne kadar korkmuyor gibi dursalar da erkekler korkaktı. İlk zorlukta kaçarlardı. Kadınlar ise daha cesur ve baş etme duygusuna sahipti. Ben de tek başıma baş etmeye çalışıyordum. Kalp kırıklıklarımla, kırılan hayallerimle…
Dün gece yaşadıklarımız asla gözümün gitmiyordu. Onun dokunuşları… öpüşü… her şey sanki devam ediyordu. Dudakları tenimde geziyor gibi hissediyordum. İlk kez yaşadığım bu duyguların sahibi sevdiğim adamdı.
Onun kalbi de benim için atıyordu ama benden uzaktı. Yine hiçbir şey de
