Rita, evine varır varmaz soyunup yatağına girdi. Birkaç saate çok fazla şey sığdırmıştı ama kalında en fazla yer kaplayan şey Efrem De’ville ve ona yaptıklarıydı. Gözlerini kapar kapamaz adamın yanıp sönen harlı gözleri gözlerine düşüyor, teninde gezinen parmakları yeniden fiziksel bir varlığa bürünüyor, aynı sahneler, aynı dokunuşlar, aynı hisler teninde defalarca gezinip bir açık arıyordu.
En ufak bir çatlak bulsa ruhuna sızacağından hiç şüphesi yoktu. Kendini defalarca uyarmış olmasına, artık yetişkin bir kadın olmasına rağmen bakır gözlü şerefsizin alanına girdiği anda savunmasız kalıyordu. Ona karşı olan duyguları ölmüyor, sönmüyor, kaybolmuyordu. En ufak rüzgârda yeniden parlayan, dev bir ormanı küle çeviren o kor parçası olarak niteliyordu duygularını.
Duşa alırken onu düşünüyordu
