Vito, Vera’nın kolları arasında uzanıyor, tavandaki gölgelerin dans edişini izliyordu. Kızın huzurla uyuyor olduğunu düşünerek bir süre düzenli nefeslerini dinledi. Daha sonra beline sarılmış olan kolunu tutup bedeninden uzaklaştırmak için hareketlendi.
Vera, ne yaparsa yapsın ne derse desin birine sarılıp yatmak onun için imkansızdı. Mükemmel saatler geçirmişlerdi. Sevişmeleri, duyduğu haz, daha önceki tüm sevişmelerini gölgede bırakacak türdendi ama sevişmeleri bittiğinde birlikte uzanıyor olmak ona zor geliyordu. Nedenini kendisi bile bilmiyordu. Özellikle kızın ona bu şekilde sarılmış olmasına katlanamıyordu.
Biraz nefes almak için yataktan kalkarken Vera, kirpiklerini aralayıp örtüyü çekiştirdi.
“Nereye gidiyorsun?” diye sordu. Uykuluydu ama henüz kendini uykuya tam olarak teslim
