Başımın üzerinden tır geçmiş gibi olduğu yerden kaldıramadığımda, açılmak bilmeyen gözlerimi kırpıştırdım.Ağzımdaki ekşi tatla yüzümü buruşturdum.Nerdeydim ben?Aklıma gelenlerle korkuyla yatırıldığım yatakta doğrulup kaçırılan birine göre oldukça temiz dizilmiş odada göz gezdirdim.En son hatırladığım zifiri gözlerdi.Sonrası ise adamın gözlerindeki siyahlık heryeri kaplamıştı.
Elimin kolumun bağlanmamasına hayretle bakıp sendeleye sendeleye odanın kapısına doğru yürüdüm.Dışarıdan hiç ses gelmiyordu.Yavaşça kapıyı açtığımda karşımda gördüğüm bedenle irkilip geriye doğru bir kaç attım.
"Korkmayın Hüma Hanım!Size zarar vermek niyetinde değilim.Aras Bey sizi bekliyor."
Şaşkınlıkla benimle oldukça saygılı bir üslupla konuşan esmer kıza göz gezdirdim.Sanki kaçırılmamışımda randevuyla gelmişim
